เวลา 5 ปี. . . กับคืนวันที่ "เคย" หวานชื่น. . . . .

ไม่ได้ "ยิ่งใหญ่". . .ไปกว่า 1 วัน แห่งการ "เริ่มต้น". . . . .

1 วัน. . .แห่งการเปลี่ยนแปลง "ชีวิตของเรา" ทั้งชีวิต. . . . . .ให้ดีกว่าที่เป็น
 
 พ ร้ อ ม กั บ กา ร เ ริ่ ม ต้ น ใ ห ม่ เ ส ม อ. . . . . . . . . . . . .

ใครคนหนึ่ง คนนั้น ในวันหนึ่ง วันนั้น
เคยผูกผันกัน ซะมากมาย
เพราะวันที่ห่างเหิน มันก็เริ่มห่างหาย
เพียงแค่เพราะเราไม่เจอะกัน

ไม่เรียกร้องให้กลับมา หรือว่าผลักใส หรืออะไรทั้งนั้น
เก็บเอาไว้ในส่วนลึก ซ่อนอยู่อย่างนั้น รู้ว่ามันไม่ไปไหน
แม้กระทั่งตอนนี้ เขายังอยู่ตรงนั้น ในภาพทรงจำสีจางจาง

 

แค่เห็นคนที่เรา "รัก" มีความสุข

 

เราก็มีความสุขแล้ว. . . . . . . . . .

 

แค่รู้ว่า "รัก" ใคร

 

ชีวิตก็มี "ความหมาย" แล้ว. . . . . . . . . . . . . . . . . .

 

ไม่เดือดร้อน. . .ไม่วุ่นวาย. . .ไม่ร้อนใจ. . . ไม่อิจฉา. . .

 

ขอบคุณความทุกข์. . . . ที่ทำให้รู้ค่าของ "ความสุข"

 

ความเชื่อ. . . . . . . . ที่ยังคงฝังอยู่ให้ความทรงจำ. . . . .

 

"ถ้าคู่กันแล้ว. . .สักวันต้องได้กลับมาอยู่ด้วยกัน"

 

"ถ้าคู่กัน". . . . . . . . .

 

วันนี้. . . . ."ยังรักเธอ"