ขอโทดที่หายไป. . . . . .จนวันนี้ต้องกลับมา
เรื่องราวที่เกิดในชีวิตของชั้น. . . .จนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
ที่นี่ก้อเป็นที่ๆนึกถึงขึ้นมา
อาจจะมีใครๆอยากต่อว่า. . . . ก้อไม่มีข้อแก้ตัวใดใด
นอกจาก "ขอโทดค่ะ"
ตลอดเวลาที่หายไป
ได้ไปใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไปคนนึง
มีความรักวิ่งเข้ามาหาหลายต่อหลายครั้ง
แต่ก้อไม่ได้รู้สึกรักใครขึ้นมาเลยสักคน
รวมทั้ง "เทอ" คนเดิม. . . . .
ที่เราต่างคนต่างแยกย้ายไปมีชีวิต
ชั้นก้อได้แต่รู้สึกว่า ไม่ได้รัก "เทอ" แล้ว
และช้านก้อได้เลือกคนๆนึงเข้ามาในชีวิต
ด้วยเหตุผลที่ว่า คงไม่มีใครเข้าใจ และ ทน ช้านได้มากมายขนาดนี้
พิสูจน์ได้ด้วยความรักที่เค้ามีให้ช้านเสมอมา. . . . .
ช้านเลือกเค้า. . . . . . . .
วันนี้ช้านและ "เทอ" คนเดิม ได้มีโอกาสคุยกานอีกครั้ง
จากคนที่ไม่รู้จักความรักอย่างช้าน(ทั้งๆที่เคยรัก "เทอ")
ไม่มีความคนรักอย่างชั้น (ทั้งๆที่ "เทอ" เคยเปนคนรัก)
"เทอ" บอกว่า คนที่ช้านเลือกเปนคนดีมาก
"ใช่"
"ช้านเลือกแล้ว"
แต่ในใจช้าน
กลับร้องก้องตะโกนตลอดเวลาที่อยู่กับ "เทอ"ว่า
ใช่ช้านเลือกคนนั้น แต่คนที่ช้านรักคือ "เทอ"
เข้าใจมั้ย???????
อย่างน้อยช้านก้อยังได้รู้จักความรักอีกครั้ง
และมีคนรักอีกครั้ง
"รักเทอ"
แม้จะไม่ได้เอ่ยออกไปเลยก็ตาม
เส้นขนาน. . . . . . . .
"รักเทอ". . . .คนของความรู้สึก
แค่เพียงได้รู้ว่ารักใคร. . . .ชีวิตก็มีความหมายแล้ว